[Fanfic - Touhou & Mirai Nikki] 12 - ล่วงล้ำ

posted on 18 Apr 2012 13:09 by rotund-danmaku in Fanfic, Touhou
กลับมาพบกับข้าพเจ้ากันอีกครั้ง...
 
*ช่วงนี้นั่งเล่นโปเกมอนภาค White ที่เพิ่งโหลดมาอยู่...
เล่นใน No$GBA แล้วโครตลำบาก... กว่าจะหาสูตรมาแก้อาการนั่นอาการนี่อีก... OTL!!!
ดีที่เล่นได้... [เจ้าของบล็อกคอมกากระดับถ้าใช้ Desmemus แล้วเกมจะกระตุกแบบ... มาก]
 
นอกเรื่องมามากแล้ว... เชิญชมตอนที่ 12 กันเลยฮะ...
 
12 - ล่วงล้ำ

ภูเขาโยวไค, เวลา 18.00...

"อา... แม้แต่คุณอายะก็ยังมีส่วนกับเรื่องวุ่นๆ ในเก็นโซเกียวด้วยสินะ...
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่นะ... ทั้งเรื่องที่ศาลเจ้าฮาคุเรย์... เรื่องความวุ่นวายบนภูเขาโยวไค...
หมอกประหลาดนั่น...เรื่องที่หน้าศาลเจ้าโมริยะ... และก็เรื่องที่หมู่บ้านมนุษย์นั่นอีก...
เก็นโซเกียวมันกลายเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย... ทำไมมันถึงวุ่นวายขนาดนี้น้า..."
นักข่าวสาวชาวเทนกุ ฮิเมไคโด ฮาตาเตะกล่าวขึ้นด้วยท่าทางปวดหัวก่อนจะโยนแผ่นกระดาษลงกับโต๊ะ...
ตั้งแต่เหตุการณ์ที่ศาลเจ้าฮาคุเรย์ระเบิดจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีข้อสรุปเลยว่าใครเป็นคนก่อเหตุกันแน่...
เธอพยายามหาข้อมูลมามากมาย แต่ข้อมูลที่ได้มาก็ยังไม่เพียงพอ
สำหรับสรุปว่ามันเกิดอะไรกับเก็นโซเกียวตอนนี้กันแน่...
"เย็นนี้ฉันไปเที่ยวแถวๆน้ำตกดีมั้ยน้า? คุณโมมิจิก็ตายไปแล้ว...
คุณอายะก็หายตัวไปเลยหลังจากที่มีเรื่องเกิดขึ้น...
อา... คงต้องไปคนเดียวสินะ... ช่วยไม่ได้... ไปพักซะหน่อยก็ดี ช่วงนี้มีแต่เรื่องปวดหัวเต็มไปหมดเลย..."
พูดจบฮาตาเตะก็บินออกจากบ้านไปทางน้ำตกเก้านภาทันที...
และแน่นอนว่าเธอคงจะไม่ลืมกล้องถ่ายรูปกับสมุดจดข่าวของเธอด้วย...

น้ำตกเก้านภา, เวลา 18.30...

ฮาตาเตะบินมาถึงที่น้ำตกก่อนที่จะหาที่นั่งชมวิวดีๆบนต้นไม้...
เธอเลือกได้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ใกล้กับน้ำตกเอามากๆ บรรยากาศเย็นสบายของน้ำตก
ทำให้เธอหายเครียดได้ทุกครั้ง...
โดยปกติแล้วเธอมักจะชอบดูวิวทิวทัศน์ของภูเขาโยวไคที่นี่...
ภูเขาโยวไคก็ยังคงดูสวยงามและมีเสน่ห์เช่นเดิม...
จะเว้นก็แต่ช่วงนี้คงจะได้เห็นทุ่งโล่งๆที่เกิดจากการระเบิดที่เป็นฝีมือของผู้บุกรุกที่ยังจับตัวไม่ได้...
เธอไม่ค่อยชอบเรื่องนี้เลย... มันทำให้ความงดงามของภูเขาโยวไคลดลงไปมาก...
แต่ระหว่างที่เธอกำลังชมวิวอยู่นั้น สายตาและหูของเธอก็สะดุดไปยัง
คนสองคนที่ไม่ใช่ชาวเทนกุกำลังคุยกันอยู่...
"ไม่มีร่อยรอยเลยเหรอ?"
"ครับท่าน... ไม่ว่าจะเดินไปดูที่จุดไหนก็ก็ไม่มีร่อยรอยเลยครับ... แล้วบันทึกของนายท่าน?"
"ไม่มีความเคลื่อนไหวเช่นกัน... ทั้งๆที่ส่งคนมากมายสำรวจภูเขาแล้วแท้ๆเลยน้า... เอาล่ะ...
ติดต่อทุกคนด้วยว่าให้กลับได้... วันนี้คงจะหาผู้ถือบันทึกไม่เจอกันแน่ๆ"
แล้วคนสองคนนั้นก็เดินจากไป... ทิ้งให้ฮาตาเตะงุนงงกับสิ่งที่ได้ยิน...
"บันทึก,ผู้ถือบันทึก... งั้นเหรอ? นี่มันอะไรกันนะ?
แล้วทำไมถึงต้องหาตัว"ผู้ถือบันทึก"ถึงขนาดต้องยกคนทั้งชุดมายังภูเขาโยวไคด้วยล่ะ?
"ผู้ถือบันทึก"เป็นที่ต้องการตัวขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ?"
คำถามเหล่านี้วนเวียนไปมาในหัวของฮาตาเตะ... เธอครุ่นคิดไปพักใหญ่ๆก่อนที่เธอจะลุกขึ้น...
เธอหยิบกล้องถ่ายรูปและสมุดจดของเธอมาก่อนจะกล่าว
"เอาล่ะ! ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ช่าง! ฮาตาเตะคนนี้จะเปิดเผยความจริงทุกอย่างให้กระจ่างเอง!!!"
แล้วเธอก็บินหายไปในทันที...

ห้องสมุดคฤหาสน์มารแดง, เวลา 21.00...

"โอเคใช่ไหมซาคุยะ? เธอไปทำอะไรมาล่ะ? ถึงได้เยินมาอย่างนี้หน่ะ?"
สาวน้อยจอมเวทย์ พาชูลี่ โนวเลจด์ หรือที่เรียกกันสั้นๆว่าพาเช่เอ่ยปากถามซาคุยะ
"ก็... นิดหน่อยหน่ะค่ะ... บังเอิญเจอ"อุบัติเหตุ"เล็กน้อยระหว่างเดินทางคะ"
"นี่มันไม่เล็กน้อยแล้วนะเนี่ย... โดนซะขนาดนี้... เอ้า... เรียบร้อยแล้วล่ะ"
พาเช่หุบตำราที่เธอร่ายเวทย์เมื่อซักครู่ บาดแผลของซาคุยะที่สู้กับชิลโน่มาก็หายสนิทราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น...
"ขอบคุณคะ... ดิฉันขอตัวไปก่อนนะคะ..."
ซาคุยะโค้งคำนับพาเช่อย่างสง่างามก่อนที่เธอจะเดินออกจากห้องไป...
*ตรู๊ด*
"เอ๋!!!"
ซาคุยะที่กำลังจะเดินออกจากห้องชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงของบันทึกของเธอดังขึ้น...
"มาริสะ!!! จะมาขโมยหนังสืออีกแล้วงั้นเหรอ!!! คงต้องโดนซะบ้างล่ะ! ซาคุยะ!!! มาช่วยกันหน่อย!!"
*ตรู๊ด*
"เฮ้ย!!! วันนี้ยัยเมดนั่นยังอยู่เหรอวะ! ซวยแล้วว่ะ..."
"จะไปไหน!? ยันต์ไฟ&ทอง "Saint Elmo Pillar"!!!"
พาเช่กางหนังสือของเธอก่อนที่จะรวบรวมพลังงานเวทย์แล้วก็ขว้างลูกไฟใส่ผู้บุกรุกทันที
มาริสะพยายามหลบลูกไฟนั่น... ลูกไฟกระแทกกับพื้นก่อนที่จะเกิดเสาเพลิงขนาดใหญ่
มาริสะบินหลบเสาไฟนั่น แต่ว่า...
เฟี้ยว!!!
"อึก... มีด..."
มาริสะพยายามหลบจากเสาไฟนั่นโดนมีดพุ่งปาดหน้าไปแค่ไม่กี่เซนติเมตร...
"ซาคุยะ!?"
พาเช่แปลกใจทันทีที่เห็นซาคุยะปามีดอย่างสุขุมขนาดนี้...
ปกติเธอมักจะเห็นซาคุยะปามีดเป็นชุดๆแล้วไม่ค่อยจะโดนเป้าซักเท่าไหร่...
แต่นี่... แค่เล่มเดียว... แต่เกือบจะปลิดชีพเป้าหมายได้ในมีดเดียว... ซาคุยะเปลี่ยนไปแล้ว...
"หวาๆๆ นี่ถ้าบินเร็วกว่านี้ฉันคงโดนมีดนั่นเจาะหัวเต็มๆเลยสินะ... ร้ายไม่เบานี่หว่า..."
มาริสะพูดพลางปาดเลือดที่อยู่บนหน้าของเธอ...
"ไม่ต้องมาชมกันหรอกค่ะ... เพราะคุณปิดเรื่องที่ว่าคุณเป็นผู้ถือบันทึกไม่ได้หรอก... คิริซาเมะ มาริสะ!!!"
ซาคุยะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนที่จะตั้งท่าเตรียมปามีดในมือ...
มาริสะกลืนน้ำลายเอื๊อกทันที... ซาคุยะเป็นผู้ถือบันทึกงั้นเหรอ...
"ดูท่าทางคุณจะชะตาขาดแล้วล่ะคะ... มาในที่ๆฉันรู้จักทุกซอกทุกมุมอย่างนี้... เตรียมใจเถอะคะ..."
พาเช่งงๆกับคำว่า"ผู้ถือบันทึก" แต่ไม่ว่าจะอะไรก็ช่าง...
เธอก็ยินดีจะช่วยซาคุยะในการจัดการกับ"ผู้บุกรุก"รายนี้แล้ว...
 
ป.ล. ตายๆๆ... ขโมยหนังสือไม่ดูที่+สถานการณ์เล้ย!!! จะรอดกลับมาได้มั้ยนั่น?

Comment

Comment:

Tweet