[Fic] Snowfield Flower Ep.2

posted on 20 Sep 2012 20:07 by rotund-danmaku in Fanfic, Other
กลับมากันอีกครั้ง... ในระหว่างความน่าเบื่อของการเตรียมสอบ...
(สัปดาห์ก็สอบแล้ว...) ผมก็เลยคิดว่า... แต่งสิ่งนี้ยังจะดีกว่านั่งอ่านหนัีงสือสอบซะอีก (เหอๆ)
 
*รับประกันเลือดว่ามีเยอะแน่ๆ ไม่ว่าจะเพราะเนื้อเรื่องหรือเลือดของคุณเองก็ตาม...
 
Snowfield Flower Ep.2

"แฮ่ก... แฮ่ก..."ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนหอบท่ามกลางซากศพและเลือดมากมาย...
ในมือของเขานั้นถือขวานที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด...
"โร..."สาวน้อยเรียกชื่อของชายหนุ่มก่อนที่ทั้งคู่จะกอดกัน...
"โนว... โรขอโทษที่ปล่อยให้โนวต้องมาเจอเรื่องแบบนี้... 
โรจะไม่ปล่อยให้โนวโดนข่มเหงอีกต่อไปแล้ว... โรสัญญา..."
แล้วทั้งคู่ก็จูบกัน...
 
เรื่องราวก่อนหน้านี้...
 
หลังจากเหตุการณ์ในคืนนั้น ทั้งคู่ก็ได้คบหากันอย่างเปิดเผย 
โดยที่ทั้งคู่ได้เล่าเรื่องเรื่องและอธิบายทุกอย่างให้อาจารย์และพ่อแม่ของทั้งสองฟัง
ซึ่งทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดี เพราะทุกคนก็เห็นว่าเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ
และต่างก็ชื่นชมในความกล้าหาญในการสู้กับพวกอันธพาลและรับผิดชอบของโรทัน...
 
อีกด้านหนึ่ง...
 
"เทนโกะ... ไม่อยากเชื่อเลยว่าตนอย่างนายจะโดนแค่เด็กสอยร่วงได้น่ะ... เสียชื่อ"คณะ"ของเราหมด..."
คนๆหนึ่งพูดกับชายที่ถูกเรียกว่าเทนโกะที่กำลังนอนซมอยู่กับเตียง... 
เทนโกะมีสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัดที่โดนตอกย้ำว่าเขาแพ้เด็ก...
"ไอ้เด็กบ้านั่น... มันวิ่งโครตไวเลย รู้ตัวอีกทีก็โดนไม้ทีฟาดคอไปแล้ว 
ไอ้พวกเบ๊ก็เอาแต่ยืนมอง... บัดซบ!!!"
"แก้ตัวไปก็เท่านั้น... นายทำให้ชื่อของ"คณะ"เราเสื่อมเสีย..."
คนๆนั้นชักปืนพกออกมาก่อนจะเอาปืนจ่อหัวของเทนโกะ...
"ฉันควรจะเก็บนายทิ้งตามคำสั่งของ"ท่านผู้นั้น" หรือไม่ก็..."
เทนโกะหน้าซีดทันทีที่คนๆนั้นพูดคำๆว่า"ท่านผู้นั้น"ออกมา... 
นี่เท่ากับว่าเขาจะเป็นหรือตายก็อยู่ที่การตัดสินใจของคนที่อยู่ต่อหน้าเขาแล้ว...
"ไปเก็บไอ้เด็กนั่นซะ... ส่วน"ภรรยา"ของมัน... แกจะเอาไปขายหรือใช้เป็น"ของสาธารณะ"ก็ตามใจแก...
แต่จำไว้ให้ดีว่า... ถ้าพลาดอีกล่ะก็..."
ปัง!!!
แก้วน้ำที่อยู่ข้างๆเตียงของเทนโกะกลายเป็นเศษแก้วในพริบตา...
"คราวหน้าลูกกระสุนจะเจาะทะลุหัวแกแทนที่จะเป็นแก้วน้ำนี่!!!"
แล้วคนๆนั้นก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งเทนโกะให้นอนอย่างอกสั่นขวัญแขวน...
"ไอ้เด็กบ้านั่น... และก็"ภรรยา"ของมัน... 
มันจะต้องได้รับบทเรียนอันสาสมที่ทำให้ท่านเทนโกะผู้นี้ต้องขายหน้า!!!
"แล้วเทนโกะก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย...
 
อีก 2 วันถัดมา...
 
"โนว... งานเสร็จแล้วนี่นะ? เย็นนี้เธอจะกลับบ้านเลยหรือเปล่า?"
"อืม... ขอนอนบ้านโรซักคืนหนึ่งแล้วค่อยกลับไปดีกว่านะ...
ยังไงพ่อแม่ของเราทั้งคู่ก็ไม่ว่าอะไรอยู่แล้วนี่..."
"..."
โรทันกับสโนว์กำลังเดินทางกลับบ้านอยู่... เรื่องทุกอย่างก็ลงตัวไปหมดแล้ว... แต่...
"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!!!"
มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นก่อนที่จะมีกลุ่มชายชุดดำนับสิบคนล้อมทั้งคู่เอาไว้...
"พวกนาย... มีปัญหาอะไรกับพวกเรากันแน่..."
โรทันพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก... เขาหยิบไม้ทีขึ้นมาเตรียมทันที...
แววตาของเขาดูเป็นคนละคนกับตัวเขาในยามปกติเลย... มันช่างเย็นยะเยือกและแฝงไปด้วยจิตสังหาร...
"มี... และมีมากซะด้วย... แกจำคนที่แกส่งลงไปนอนกับพื้นเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ไหม?"
เทนโกะเดินออกมาจากซอยมืด... โรทันเมื่อเห็นเทนโกะก็จำได้ทันที...
"พวกแกเองซินะ... ถ้าอยากโดนอีกรอบก็... จัดไป!!!"
"ยำมันซะ!!!"
สิ้นคำสั่งของเทนโกะ พวกชายชุดดำก็หยิบมีดขึ้นมาเตรียมรุมยำโรทัน...
ชายหนุ่มก้มตัวลงก่อนจะใช้ไม้ทีกวาดขาของพวกที่ล้อมเขาจนล้มเสียหลัก
ก่อนที่จะกระโดดข้ามพวกที่ล้มพลางพุ่งเข้าหาเทนโกะทั้งที่ตัวยังลอยอยู่กลางอากาศทันที...
เทนโกะเบี่ยงตัวหลบไม้ทีที่โรทันสับใส่เขาอย่างง่ายดาย...
เขาเตรียมเตะใส่ก้านตอโรทันที่เสียจังหวะโจมตีทันที...
"ฮึ..."
กร๊อบ!!!ไม้ทีกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรงจนหักกระเด็น... เศษไม้ทีกระแทกใส่หัวของเทนโกะจนเขาชะงักไป
โรทันหันกลับมาก่อนจะพุ่งเข้ามาเสียบเทนโกะด้วยไม้ทีที่เหลือแต่ด้ามที่มีคมในทันที...
"บ้าเลือดดีจริงๆ... แต่..."
ผลั่ก!!!
เทนโกะตั้งศอกพลางหมุนตัวหลบคมของไม้ที หน้าของโรทันเข้าอัดกระแทกใส่ข้อศอกของเทนโกะเต็มๆ
"อั่ก... น... นี่มัน..."
โรทันทรุดลงกับพื้นทันที... เขารู้สึกเหมือนกับเรี่ยวแรงของเขาหดหายไปจนหมดสิ้น...
เทนโกะปัดศอกของเขาก่อนจะพูดอย่างสะใจว่า
"เจ้าโง่... ฉันพรมยาสลบใส่ชุดของฉันไว้แล้ว... หลับไปซะเถอะ... 
จนกว่าจะถึงเวลาของ"โชว์เด็ด"... จับสาวน้อยคนนั้นซะ!!!
"สิ้นคำสั่งของเทนโกะ สโนว์ก็โดนผ้าชุบยาสลบโป๊ะปากของเธอ... และทั้งคู่ก็สลบไป...
.
.
.
ศูนย์ลับของ"คณะ"หน่วยที่ 4...
 
"อ... ท... ที่นี่ที่ไหน?"สโนว์ตื่นขึ้นมา
เธอพบว่าตัวของเธอถูกขังในห้องที่มีเพียงแค่หน้าต่าง,โต๊ะกับลำโพงเท่านั้น 
ส่วนประตูถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนา...
"โร!!!"
สโนว์เห็นโรทันนอนอยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง เธอคิดจะไปปลุกโรทัน 
แต่ความคิดของเธอก็ต้องถูกเก็บไปเมื่อเธอพบว่ามือของเธอถูกมัดไว้
และที่คอของเธอก็โดนจับใส่ปลอกคอด้วย...
"ฟื้นแล้วหรือสาวน้อย..."
เทนโกะพูดขึ้นมาก่อนจะเดินไปลูบคางของสโนว์...
"แก... แกทำอะไรกับโรกันแน่!!!"
เทนโกะพูดด้วยสีหน้าชั่วร้ายว่า...
"เธอน่ะ... ไม่รอดจากเงื้อมมือของฉันแน่ๆ ฉันจะจับเธอกดต่อหน้าไอ้เด็กบ้านั่นเลยล่ะ...
แต่ก่อนหน้านั้น... เริ่ม"โชว์"ก่อนดีกว่า..."
"ม... หมายความว่ายังไง?"
"เดี๋ยวเธอก็รู้เอง... หึหึหึ!!!"
แล้วเทนโกะก็เดินออกจากห้องไป...
"อ... อา..."
ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาขึ้นมา... แต่ท่าทางของเขาดูแปลกๆไปจนสโนว์สังเกตได้...
"โร..."
ชายหนุ่มลุกขึ้นมาอย่าช้าๆ... เขากระชากเครื่องพันธนาการของเขาออกอย่างง่ายดาย...
"โร... เดี๋ยว!!"
ชายหนุ่งพุ่งเข้ามาหาสาวน้อยก่อนที่มือของเขาจะชอนไชเข้าไปในร่มผ้าของสาวน้อยในทันที...
"ด... เดี๋ยว!!! โนวยัง... อ๊า!!!"
สาวน้อยเริ่มครวญครางอย่างช้าๆ และเนื่องจากเธอโดนมัดมือไว้ เธอจึงไม่สามารถขัดขืนชายหนุ่มได้เลย...
"อ... อ๊า... ท... ทำไมโรถึงได้..."
"ไม่ต้องแปลกใจ... นั่นไม่ใช่"สามี"ของเธอตามปกติหรอกนะ..."
เสียงของเทนโกะดังมาจากลำโพงที่อยู่ในห้อง... อันที่จริง... นอกจากลำโพงแล้ว...
ตรงนั้นยังมีกล้องถ่ายวิดิโออยู่ด้วยอีกเครื่อง...
"แกทำอะไรกับโร!? อะ... ฮ๊ะ..."
"ก็แค่... "กระตุ้น"ด้วยยานิดๆหน่อยๆเอง... ไม่ต้องห่วง...พวกเราอัดวิดิโอเก็บไว้ทุกๆช็อตแน่ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า!!!"
 
(ตั้งแต่โซนนี้ไป... แนะนำว่า ถ้าไม่อยากเลือดสาดอย่าคลุมดำ... แต่ถ้าอยากอ่านก็คลุมดำโลด...)
 
ชายหนุ่มเริ่มถลกเสื้อของสาวน้อยขึ้นก่อนจะปลดเสื้อชั้นในของเธออย่างง่ายดาย...
เขาเริ่มใช้ลิ้นเลีย"ดอกบัว"ของเธอในทันทีอย่างไม่เกรงใจ...
"อ... อ๊า!!! หยุดเถอะนะโร... อ๊า!!!"
แต่ชายหนุ่มก็ยังคงลูบไล้ร่างของเธอต่อไป... แถมดูจะเร่งความร้อนแรงขึ้นด้วย...
"ต... ตรงนั้นมัน... อ๊าฮ๊ะ!!!!"
นิ้วของชายหนุ่มล้วงเข้าไปยัง"เขตแดนหวงห้าม"ของสาวน้อย...
สาวน้อยที่ไม่อาจจะขัดขืนหรือห้ามชายหนุ่มได้ก็ทำได้แค่ส่งเสียงครวญครางเท่านั้น...
"ฮ๊า!! อา... อ๊า!!! ฮะ... ฮ้า!!! ม... ไม่ไหวแล้ว!!! อ๊า!!!!!"
ชายหนุ่มดึงนิ้วออกมาจาก"เขตแดนหวงห้าม"ของสาวน้อย...
ครีมสีขาวไหลออกมาจาก"เขตแดนต้องห้าม"ของสาวน้อย...
"คราวนี้... ฮา... ตาเธอบ้าง..."
ชายหนุ่มพูดจบก็บีบจมูกของสาวน้อยก่อนจะจับเธออ้าปาก
แล้วก็ยัด"อาวุธ"ของเขาใส่ปากของเธอทันที...
"!!!"
"ดูดมัน หรือไม่ก็ใช้ลิ้นของเธอเลียมันซะ... อา..."
สาวน้อยทำอะไรไม่ถูก... เธอเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก...
แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจที่จะเลียมันอย่างช้าๆ...
"อา..."
และโดยที่สาวน้อยไม่คาดคิด... ครีมสีขาวก็ทะลักเต็มปากของเธอแล้ว...
"ฮา... นี่มัน.. อะไร? รสชาติแย่สุดๆเลย... ฮา..."
แต่ไม่ทันที่สาวน้อจะได้ทำอะไรต่อไป ชายหนุ่มก็จับเธอคว่ำหน้าโดยคุกเข่าลง...
"เอาละ... มาเริ่มของจริงกันดีกว่า..."
"ม... ไม่นะโร... โนวไม่... อ๊า!!!!!"
ชายหนุ่มใช้อาวุธของเขาทะลวงเขตแดนต้องห้ามของสาวน้อยทันที
เขาระดม"โจมตี"ใส่เขตแดนต้องห้ามอย่างไม่ยั้ง...
"ฮา... อ๊า!!! อ๊าง!!!! ฮ๊า!!!! อะฮ๊า!!!!!"
สาวน้อยไม่อาจขัดขืนได้เลย เธอส่งเสียงออกมาดวยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
ชายหนุ่มเองก็โจมตีหนักขึ้นและเร็วขึ้นเรื่อยๆ 
เสียงของสาวน้อยก็ดังขึ้นและถี่ขึ้นตามจังหวะของชายหนุ่มด้วย...
"ม... ไม่นะ... โนวไม่ไหวแล้ว! อิย๊า!!!!!!"
ชายหนุ่มดึงอาวุธของเขาออกมาจากเขตแดนต้องห้าม... ครีมสีขาวเปรอะเปื้อนไปทั่วบริเวณนั้น...
"ร... โร..."
แล้วสาวน้อยก็สลบไป... ชายหนุ่มเองก็เหนื่อยจนหลับไปเช่นกัน...
"เจ๋งเป๊ง!!! แบบนี้แหละที่ต้องการ... ว่ะฮ่าฮ่า!!!"
เทนโกะหัวเราะกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น... การล้างแค้นของเขาเหลือแค่เพียงอย่างเดียวแล้ว...
นั่นก็คือ...
"ขืนใจสโนว์ต่อหน้าโรทัน ให้โรทันได้ดูก่อนตาย..."
แต่ดูท่าทางว่าเขาจะไม่รู้จักโรทันดีพอซะแล้ว...
 
เวลา 02.00 น. ที่ห้องขังของโรทันกับสโนว์...
 
"อึก... ที่นี่..."
โรทันตื่นขึ้นมา... "ยากระตุ้น"หมดเวลาออกฤทธิ์แล้ว... 
เขามองไปรอบๆก็พบว่าตัวของเขาถูกขังอยู่พร้อมกับสโนว์ที่กำลังนอนร้องไห้...
เขารีบปลุกสโนว์ขึ้นมาเพื่อถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ทันทีที่สโนว์ตื่นขึ้นมา เธอก็โผเข้าซบอกเขาทันที
เธอร้องไห้อย่างไม่เกรงใจใครจนเขาถามว่า
"น... โนว... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ทำไมโนวถึง..."
"โรคนเดิมของโนวกลับมาแล้ว!!! โฮ!!!"
แล้วสโนว์ก็เล่าเรื่องให้ฟังทันทีว่าเขาทำอะไรลงไปกับคนที่เขารักที่สุดบ้าง...
เมื่อฟังจบเขานิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะพูดสั้นๆว่า...
"โรขอโทษ... โนวรออยู่ตรงนี้นะ... เดี๋ยวโรกลับมา..."
แล้วเขาก็ใช้โต๊ะเป็นที่เหยียบเพื่อดึงกล้องวิดิโอออกมาแล้วขว้างมันใส่กระจกให้แตกทันที...
เพล้ง!!!
เสียงกระจกแตกดึงดูดความสนใจของพวกลูกน้องของเทนโกะให้มันรวมกันที่ต้นเสียงทันที...
โรทันยืนอยู่ตรงนั้นก่อนจะหยิบไม้ขีดติดไฟแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า...
"พวกสวะ... ไปตายซะ..."
โรทันขว้างไม้ขีดที่ติดไฟใส่แบตเตอร์รี่ของกล้องวิดิโอที่เขาขว้างไปเมื่อซักครู่ทันที...
บรึ้ม!!!!
แบตเตอร์รี่ของกล้องระเบิดในทันทีที่มันสัมผัสกับเปลวเพลิง พวกลูกน้องโดนระเบิดกันถ้วนหน้า...
โรทันกระโดดออกมาทางหน้าต่างก่อนจะหยิบขวานแถวนั้นมาแล้วก็ไล่ฆ่าพวกลูกน้องทันที...
โรทันไล่ฆ่าพวกลูกน้องอย่างอำมหิต... เขาไล่สับเป็นรายๆเลยทีเดียว... 
เลือดมากมายสาดกระเซ็นราวกับจะย้อมที่นี่ให้กลายเป็นสีแดงฉาน...
"ท่านเทนโกะ!!! ไอ้เด็กบ้านั่นมันหนีออกมาได้! และตอนนี้มันกำลังจะไล่ฆ่าพวกเราทั้งหมดด้วยครับ!!!"
เทนโกะที่กำลังนั่งดูคลิปย้อนหลังอยู่ลุกขึ้นมาแล้วพูดสั้นๆว่า
"เก็บไอ้เด็กเวรนั่นซะ!!!"
พวกลูกน้องเมื่อได้คำสั่งของหัวหน้าก็ชักมีดออกมาแล้วพุ่งเข้าไปรุมจ้วงโรทันในทันที...
"ไอ้พวกขยะ..."
โรทันพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นก่อนจะพุ่งเข้าไปแล้วแกว่งขวานสะบั้น
ทุกสิ่งที่หลงเข้ามาในวิถีทางของมันอย่างไม่ปราณี
ทั้งขวานและคนใช้ขวานต่างก็ถูกย้อมเป็นสีแดงฉานเพราะเลือด... 
เพียงชั่วเวลาสั้นๆ... ลูกน้องของเทนโกะก็กลายเป็นศพหมดอย่างง่ายดาย...
"แก... เตรียมไปสำนึกความเลวในขุมนรกซะเถอะ..."
โรทันพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นราวกับยมทูตจากขุมนรก...
แม้แต่คนระดับ"ผู้บริหาร"อย่างเทนโกะยังรู้สึกเสียวสันหลัง...
"ถ้าคิดว่าของแบบนั้นมันไวกว่าปืนนะ..."
เทนโกะพูดจบก็ชักปืนพกของเขาออกมา...
แต่โรทันก็ยังคงวิ่งเข้าหาเทนโกะอย่างไม่กลัวเกรง...
"โง่สิ้นดี... ยังไม่เข็ดสินะ..."
เทนโกะเล็งปืนแล้วยิงใส่โรทันที่วิ่งเข้ามาทันที...
ปัง!!!
"วิ่งเข้ามาตายชัดๆ"
"จะจริงเร้อ?"
พูดจบโรทันก็กระทืบเท้าที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้าอย่างรุนแรงก่อนจะอาศัยแรงกระแทกดีดตัวหลบวิถีกระสุนพร้อมกับขว้างมีดที่ได้จากพวกลูกน้องใส่ขาของเทนโกะทันที...
ฉึกๆ!!
มีดปักที่ขาของเทนโกะอย่างแม่นยำ เขาเสียจังหวะในการเล็งปืนนัดต่อไปทันที...
แต่ก่อนที่เขาจะสามารถลั่นไกนัดต่อไปหรือทำอะไรต่อไปนั้น...
ฟ้าว!!! ฉัวะ!!!
โรทันขว้างขวานเข้าปักหัวของเทนโกะเต็มๆ เลือดสีแดงฉากพุ่งทะลักออกมาราวกับน้ำพุ...
"สมน้ำหน้า..."
โรทันเดินเข้าไปดึงขวานออกจากหัวของเทนโกะก่อนที่จะตัดหัวของเทนโกะ
แล้วเตะหัวของเทนโกะทิ้งราวกับเตะลูกฟุตบอล...
แล้วโรทันก็พังประตูห้องและแก้เชือกกับปลอกคอให้สโนว์...
.
.
.
กลับมาที่ปัจจุบัน...
 
หวอ!!!
"เสียงรถตำรวจนี่! โรเพิ่งไปฆ่าคนมานะ! แล้วโรจะทำยังไงต่อไปล่ะ?"
"คงต้อง... แฮ่ก... หนีไป..."
"คงจะปล่อยให้หนีไปไม่ได้หรอก..."
เสียงลึกลับดังขึ้นก่อนที่จะมีชายคนหนึ่งกระโดดลงมาจากเพดาน...
"ฉัน... เจ้าหน้าที่สืบสวนของตำรวจสากล... ชื่องั้นหรือ... คงจะบอกไม่ได้...
รู้แค่ว่าโค้ดเนมของฉันคือ [Mayday] (เมย์เดย์) ก็พอแล้ว..."
"ต... ตำรวจสากล!!!"
แต่โรทันกลับเดินถือขวานมาทางเมย์เดย์ด้วยสีหน้านิ่งๆ...
กริ๊ก!!!
เมย์เดย์ชักปืนขึ้นมาก่อนจะพูดว่า
"อย่าเลยจะดีกว่า... อีกอย่าง... ฉันไม่ได้มาจับพวกเธอซะหน่อย..."
โรทันได้ยินอย่างนั้นก็วางขวานของเขาลงกับพื้น เมย์เดย์ถามโรทันว่า
"นายฆ่าพวกมันหมดใช่ไหม?"
"ใช่..."
"..."
เมย์เดย์เก็บปืนของเขาก่อนจะพูดทันทีว่า
"ฉันรับประกันว่าพวกเธอไม่โดนตำรวจจับแน่นอน... เพราะเธอช่วยเราจัดการกับ 1 ใน 4 ผู้บริหารของ
"คณะมือสังหาร"ได้..."
โรทันกับสโนว์ทำสีหน้างงงวยทันที เมย์เดย์จึงอธิบายต่อไปว่า
"ฉันมาที่นี่เพื่อสืบสวนเรื่องของ"คณะมือสังหาร"ที่วางแผนจะสังหารบุคคลสำคัญๆของโลกนี้
และเพื่อการนั้น พวกมันจึงต้องการเงินเป็นจำนวนมาก พวกมันจึงทำธุรกิจมืดด้วย
และเทนโกะที่เป็น 1 ใน 4 ผู้บริหารของคณะมือสังหารก็รับผิดชอบในการลักพาตัวหญิงสาวเพื่อไปค้าประเวณี
ในเมื่อนาย"จับตาย"พวกของเทนโกะทั้งกลุ่มได้ ก็เท่ากับคณะมือสังหารจะเสียผู้บริหารไป 1 คน...
และเนื่องจากการกระทำนี้เป็นประโยชน์ต่อพวกเราตำรวจสากล... ฉันจึงละเว้นโทษให้นายได้..."
แล้วเมย์เดย์ก็ใช้เจ็ตแพ็คบินจากไปในทันที
เมย์เดย์เจรจากับทางตำรวจจนเรื่องราวจบลงด้วยดี... 
"เรื่องคงจะจบลงแล้วสินะ..."
"อือ... โนวหวังว่าคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก..."
แล้วทั้งคู่ก็เดินกลับบ้านอย่างเหนื่อยอ่อน...
เมย์เดย์หันไปมองทั้งคู้ก่อนจะพูดสั้นๆ...
"หวังว่า... เด็กพวกนั้นคงจะไม่ต้องมาพัวพันหรือถูกพวกคณะมือสังหารหมายหัวนะ..."
 
จบตอนที่สอง...
ป.ล.ก่อนสอบทำไมมันมีแต่เรื่องชวนปวดหัวน้า... -*-
ป.ล.2 มีพล็อตตอนที่สามแล้ว... และจะเป็นตอนต่อของ...
 

edit @ 5 Oct 2012 16:21:46 by โรทัน ดันมาคุ

Comment

Comment:

Tweet

ไม่ยักรู้ว่าจะมีตอนสอง จิ้นต่อ
[โนวมีครีมสีขาวแต่เราดันมีน้ำแอปเปิ้ลทะลักออกมาจากจมูกแฮะ]

#1 By moriyeppe on 2012-09-20 21:39